Dersim’de 1937 ve 1938 yıllarında yaşanan vahim olaylar, o dönemden günümüze taşınan bir yara olarak sosyal, siyasal, psikolojik sonuçlarıyla birlikte içten içe kanamaya devam ediyor. Türkiye Cumhuriyeti tarihinin kara kaplı defterlerinde bilinçli olarak gözlerden ırak tutulmuş bu trajik geçmişin üzerindeki sis perdesi ise yeni yeni aralanmaya başladı. Dersim olayları ve hemen akabinde devlet eliyle bölgede kurumsallaştırılan yaptırımlar, günümüzde yoğun biçimde tartışılan Kürt ve Alevi sorunlarının tarihsel analizini yapabilmek için olmazsa olmaz ipuçlarını barındıran olgular artık. Bu vesileyle, o yıllarda yaşananların tanıklıklar ve belgeler ekseninde objektif bir bakış açısıyla araştırılması, söz konusu travmatik sürecin adamakıllı bilince çıkarılabilmesi için hayati önemde. Mahmut Akyürekli, Dersim Kürt Tedibi adlı kitabında, yakın dönemin bu en önemli meselesine bilimsel yöntemlere sadık, soğukkanlı bir yaklaşımla eğiliyor. Dersim’in “ötekileştirilmesi” sürecini adım adım betimlerken, olayların tarihsel arka planını anlaşılır kılma gayesiyle konuyu bölgenin sosyal-siyasi yapısından 1937-1938 olaylarına etki eden iç ve dış dinamiklere kadar uzanan geniş bir çerçevede ele alıyor. Raporlar, arşiv çalışmaları, döneme dair Meclis tutanakları ve olayları yaşayanların sözlü tanıklıklarını içeren kapsamlı bir araştırmanın rafine bir toplamı Dersim Kürt Tedibi. Mevzuyla ilgili akademik manada uzun yıllar boyunca süren bilgi kirliliğini, çelişkili aktarımları, araştırmacı titizliğiyle eleştirel bir elemeden geçiren Akyürekli, Dersim’e düzenlenen askeri harekâtların gelişimini, gerçekleştirilme biçimlerini ve sonuçlarını, dönemin önemli tarihsel kişiliklerini ve sosyal gruplarını da ihmal etmeden anlatıyor. Dersim Tedibi 1937-1938, 1930’lu yıllarda Dersim coğrafyasında yaşananları, sürece etki eden tarafların ve aktörlerin tümünü içeren düzlemde, objektif bir analiz çerçevesinde kavrayabilmek için faydalanılacak önemli bir başvuru kitabı.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

Kitap Yayınevi

Osmanlı tebaasından Irak’lı Katolik bir din adamı, kutsal yerleri ve Vatikan’ı ziyaret etmek üzere 1668 yılında Halep’ten Avrupa’ya doğru yola çıkar. Amacı, Roma Katolik kilisesine yeni katılan Kalde kilisesine yardım sağlamaktır. Krallarla, kraliçelerle ve Papa ile görüşür. Avrupa’da yedi yıl dolaştıktan sonra, bir fırsatı değerlendirerek İspanya Kraliçesi’nden aldığı bir özel izinle1675 yılında Cadiz Limanı’ndan kalkan bir gemiyle Yeni Dünya’ya doğru yola çıkar. Doğuluların henüz tam olarak kavrayamadığı, hatta bilmediği Güney ve Orta Amerika’da, ağırlıklı olarak And Dağları bölgesinde sekiz yıl dolaşır. Bu seyyahlık serüveninin sonucunda, papalık makamına sunulmak üzere bir gezi raporu/seyahatname yazdığı anlaşılmaktadır. Seyahatnamesinin bir kopyasını Şam’a dönerken yanında getirir. İlyas Hanna, Yemen’den Irak’a göç eden bir aileye mensuptur. 4 Ağustos 1669’da şaşaalı bir konvoyla Tolon’a gelen Padişah IV. Mehmet’in elçisi Süleyman Ağa’ya, XIV. Louis (1638-1715) ile görüşmelerinde tercümanlık yapmış, sonrasında da Süleyman Ağa ile birlikte 8 ay Paris’te kalmıştır. Sonuçta İlyas Hanna bir Osmanlı tebaasıdır. İlyas Hanna Seyahatnamesi, Güney Amerika’da Hıristiyanlık olgusunun Doğu’lu bir rahip gözüyle nasıl görüldüğüne ilişkin teolojik bir çalışma olarak okunsa, hatta Iraklı bir papazın “32 kısım, tekmili birden” bir macerası olarak kabul edilse dahi bu seyahatname Osmanlı dönemine ait eksik bir belgenin açığa çıkarılması olarak değerlendirilebilir.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

Çanakkale’nin Bayramiç ilçesine bağlı Kutluoba köyünde çekimleri tamamlanan filmin konusu kısaca şöyle:

Mahir hapisten yeni çıkmış bir gençtir. 7 yıl önce çalışmak için gittiği İstanbul’da şehrin rehavetine kapılmış, alkolün etkisiyle bir kıza tecavüz etmiştir. Cezasını çeken Mahir hapishanede tövbe etmiş ve tahliye olduktan sonra köyüne dönmeye karar vermiştir. Ailesi ve köylüler onu adam yaralamaktan hapishaneye girdi zannetseler de o gerçeği bilmekte ve iliklerine kadar pişmanlık duygusunu yaşayıp yaptıklarıyla yüzleşmekten kaçmaktadır…

Künye:

Senaryo- Yönetmen: Ahmet Toklu
Y. Yrd: Ihsan Çakır, Yusuf Anız, Şükrü Özçelik
Müzik: Kenan Işan
G.Yönetmeni: Abdurrahim Ünlü
Kurgu: Özgür Kılıç
Sanat Yönetmeni: Özge Yeşilçimen, Caner Keçeci
Sanat Grubu (Devamlılık): Erdem Işler
Kostüm-Makyaj: Duygu Eda
Set Fotoğrafçısı, Işık: Bora Balbey
Set Ekibi: Eray Öksüzoğlu, Aziz Er, Ahmet Turan, Hayati Köse, Uğur Soydemir
Basın Tanıtım: Recep Toklu
Production: Ismail Baran
Kamera Arkası: Onur Doğan  

Yüzleşme’nin Çekimleri Tamamlandı

Ahmet Toklu, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Sinema-TV 3. sınıf öğrencisi… ‘Yüzleşme’ adını verdiği kısa film senaryosu, Kültür Bakanlığı’nın düzenlediği ‘Geleceğin Sinemacıları’ projesinde 2.’lik ödülü aldı. Kısa bir sonra filmini çekmek için hazırlıklara başlayan Toklu, arkadaş çevresinden oluşan bir ekip kurdu. Mekân olarak Çanakkale’nin Bayramiç ilçesine bağlı Kutluoba köyünü seçen Toklu, kısa filmi ‘Yüzleşme’nin çekimlerini 2 gün süren yoğun bir programla tamamladı. 

PROFESYONEL OYUNCULAR ROL ALDI

Çok renkli ve canlı bir atmosferde çekimleri yapılan Yüzleşme, başarılı oyuncu kadrosuyla dikkat çekiyor. Türk tiyatrosunun usta oyuncularından Oğuz Oktay ve genç kuşağın başarılı sinema oyuncularından Tarık Köksal’ın başrollerini paylaştığı filmde, Emek Uçarman, Yurdagül Perçin ve Abdülkadir Katra da performansları ile katkıda bulundu. Öğrencilerin heyecanına ortak olmaktan mutluluk duyduğunu ifade eden usta oyuncu Oğuz Oktay, gerek ekibin heyecanı ve gerekse köylülerin sıcak tavırlarıyla çok güzel bir atmosfer oluşturduğunu söyledi. Filmde Mahir karakterini canlandıran genç oyuncu Tarık Köksal da, ekibinin derslerine çok iyi çalıştığını belirtti.

AMATÖR RUHLA, PROFESYONEL ÇEKİM

Filmin teknik ekibini oluşturan sinema-TV öğrencileri, sabahın erken saatlerinde başlayıp gecenin ilerleyen saatlerine kadar devam eden çekimlerde büyük bir özveri ile çalıştı. Teknik olanakları kısıtlı imkânlara rağmen eksiksiz bir şekilde kotaran ekip, çekimi de aynı heyecanla gerçekleştirdi. Ekibin kendi imkânlarıyla yaptığı şaryo ilgi odağı haline gelirken, çekim esnasında oluşan sıcak atmosfer de renkli görüntülere dönüştü.

KÖY HALKINDAN DUYGULANDIRAN KATKILAR

Filmin çekimlerinin başladığı andan son saatlere kadar, 2 gün boyunca ilgi ve desteğini eksik etmeyen köy halkı, çekimlerde büyük kolaylıklar sağladı. Oyuncular ve set ekibiyle yakından ilgilenen köylüler, yaptıkları ikramlarla da set çalışanlarını duygulandırdı. Köylü hanımların yaptığı yemekleri yine eşleri ve diğer köylüler servis yaptı. Köylüler ayrıca filmin bazı sahnelerinde rol alarak oyuncu desteği de sağladı.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

İÇİNDEKİLER

Ali Şeriati
Yayıncının Notu
Okuyucuyla Hasbihal
Önsöz – İslam Tarihi Ne İşe Yarar

BİRİNCİ BÖLÜM
İslam Nedir
Giriş
İlk Dönem İslam’ının Temel İlkeleri
Allah ile İnsan Arasında Doğrudan İlişki Kurması
Genel Eşitlik
Yönetimde Şûra
Fertlerin Mutluluğu ve Mutsuzluğu Şefaat ve Yakınlığın Değil Kendi Eylem ve Niteliklerinin Sonucudur
Akıl ve İlim
Din ile Medeniyet Arasındaki Uyum
İnsanın Değişmez Geleneği Vardır
İnsanın Dikkati Tabiat Düzenine ve Onun Sırlarına Çekilir
İnsanın İçgüdülerinin ve Arzularının Kabul Edilmesi
Yabancı Milletlerin ve Dinlerin Haklarının Tanınması
Evrim Kanununun Kabul Edilmesi
Din İnsanı Aşağılamak İçin Değil, Ona Yararlı Olmak İçin Vardır
Görüş Belirtme ve Tartışma Hürriyeti
Tevhid
Tevhid Nedir
Cehalet, Korku ve Menfaat
Tevhid Sloganı

İKİNCİ BÖLÜM
Muhammed kimdir
İslam Hareketinin Kahramanı Muhammed
Muhammed’in Siyeri
Medine Dönemi
Birinci Yıl
İkinci Yıl
Altıncı Ay: Bedir Gazvesi
Bilal’in Bedri
Ebucehil’in Öldürülüşü
Ukkâşe’nin Kılıcı
Ebubekir’in Oğluyla Konuşması
Kuyu Sakinleri
Mustazaflar
Terör
Küdür Gazvesi
Yahudi Sorunu
Üç Şairin Öldürülüşü
Kaynukaoğulları Gazvesi
Sevik Gazvesi
Üçüncü Yıl
Zîemr Gazvesi
Fer Gazvesi
Karede Seriyesi
Yahudi İmhası
Yeni Kurulan Bağlar
Uhud Savaşı
Hamrâulesed Gazvesi
Bedir ve Uhud
Ebuseleme bin Abdulesed Seriyesi
Abdullah bin Üneys Seriyesi
Dördüncü Yıl
Reci Seriyesi
Biri Maûne
Bir Yahudi Tehlikesi Daha
Nadiroğulları Gazvesi
Zâturrikâ Gazvesi
İkinci Bedir Gazvesi
Beşinci Yıl
Dûmetulcendel Gazvesi
Hendek Savaşı (Ahzab)
Sâd’ın Ölümü
Altıncı Yıl
Lihyanoğulları Gazvesi
Zûkared Gazvesi
Mustalikoğulları Gazvesi
İfk Olayı
Yedinci Yıl
Hudeybiye Barışı
Rıdvan Biatı
İsyancı Müslümanlar
Dünya Liderlerine Mektuplar
Hayber Gazvesi
Vâdilkurâ Gazvesi
Herakliyus’un Cevabı
Hayber Sonrası Seriyeler
Mekke’ye Doğru: Kaza Umresi
Meymune ile Evlenmesi
İbni Ebilavcâ Seriyesi
Zeyneb’in Ölümü
Sekizinci Yıl
Galip bin Abdullah Gazvesi
Habat Seriyesi
Mûte Savaşı
Selasil Seriyesi
Mekke’nin Fethi
Halit Seriyesi
Huneyn Gazvesi
Taif Kuşatması
Bu Kaleler Yıkılmalı
Peygamber’in Kızkardeşi
Malik bin Avf
Fey Taksimi
Ensarın Kaygısı
Umre Haccı ve Dönüş
Ailesi İçinde Peygamber
Dokuzuncu Yıl: Temsilciler Yılı
Kanında Ne Görüyorsun
Kaçak Şair Kâb
Zorluk Ordusu
Münafıkların Komplosu
Ağlayan Mücahitler
Ebuzer Olmalı!
Tebûk Sınırı
Öküz Avlıyor
Dönüş Yolunda
Peygamber’e Terör Komplosu
Peygamber Dırar Mescidini Yaktırıyor
Medine’ye Giriş
Sakif Heyeti
Hac ve Beraat
Himyer Padişahının Elçileri
Ali bin Ebutalip’in Seriyesi
Temim Heyeti
Sâdoğulları Elçisi
Ferve bin Amr
Hainin Ölümü
Vergi Memurları
Ümmü Gülsüm’ün Ölümü
Onuncu Yıl
İbrahim’in Ölümü (Rebiulevvel)
Ali bin Ebutalip’in Yemen’e Gönderilişi
Âmiroğulları Elçileri
Abdulkays Elçisi
Tay Elçileri
Hanifeoğulları Elçileri
Halit Necran’da
Muhammed Ölüyor
Mekke’de, İnsanların Evinin Kenarında
Veda
Geleceği Düşünürken
Onsekiz Yaşındaki Komutan
Muhammed’in Son Günleri
Son Çaba
Pazartesi Günü

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Muhammed’i Tanıyalım
Onbeş Yıllık Suskunluk
Başlangıç
İlk Emir
İlk Müslümanlar
Muhammed ve Mucize
Muhammed’in Gözünde ve Gönlünde Kadın
Cahş’ın Kızı Zeynep
Çok Eşlilik
Ayşe
Sevde
Ümmü Seleme (Hind)
Ümmü Habibe (Remle)
Cüveyriye
Safiye
Meymune
Hafsa
Zeynep
Muhammed’in Huyu ve Ahlakı

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Muhammed’in Siması

EKLER
Bidat
Rabb
Allah’ın Eli Açıktır
Tartışma Hürriyeti ve İfade Özgürlüğü
Abdullah bin Cahş Seriyesi
Habeşistan Muhacirlerinin Dönüşü

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

Yurt içi ve yurt dışından 550 yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun katılımıyla düzenlenen 28. İstanbul Kitap Fuarı’nda uluslararası etkinliklerin yanı sıra söyleşi, panel, şiir dinletisi, atölye ve çocuk aktiviteleriyle birlikte 297 etkinlik düzenleniyor.

Uluslararası Salon

Fuarda bu sene okurları karşılayacak önemli bir yenilik ilk kez açılan Uluslararası Salon’dur. 27 ülkeden 62 yayıncı, editör ve yayıncılar birliği temsilcilerinin yer alacağı Uluslararası Salon, fuarın ilk dört günü 31 Ekim-3 Kasım 2009 tarihlerinde, 11.00-18.00 saatleri arasında açık kalacaktır. Uluslararası Salona bu sene ilk kez Avrupa Kültür Merkezleri: Fransa, Finlandiya, İspanya, Hollanda, Romanya, Yunanistan, İsveç, İsviçre ve İtalya ortak bir standla katılırken, salonun diğer katılımcıları Almanya, Amerika Birleşik Devletleri, Küba, Venezüela Bolivar Cumhuriyeti, Romanya ve Fransa’dan yayıncılar ve editörlerden oluşuyor.

Bağımsız bir edebiyat topluluğu olan Literature Across Frontiers ise Bask, Çek Cumhuriyeti, Galler, Estonya, Macaristan, Katalonya, Litvanya, Letonya, İskoçya, İrlanda, Polonya, Portekiz ve Slovenya’yı temsilen fuara katılıyor. 

Uluslararası salon içinde bulunan Forum alanı dört gün boyunca çok sayıda yazarı ağırlayacak ve sektörel etkinliğe ev sahipliği yapacak. Salon içinde ayrıca çevirmenlerin bir arada olacağı çeşitli çeviri etkinliklerinin düzenleneceği bir buluşma noktası olarak Çeviri Merkezi de bulunacak.

Kitapseverlerin katılımına açık olan Uluslararası Salon kapanış günü olan 3 Kasım 2009 Salı akşamı saat 18.00’e kadar ziyaret edilebilir.

Eğitim ve Kaynak Kitaplarla Sınava Hazırlık Yayınları Salonu

Fuarın diğer bir yeniliği ise kitap fuarı süresince açık kalacak olan “Eğitim ve Kaynak Kitaplarla Sınava Hazırlık Yayınları” Salonu. 6 numaralı holde okurları karşılayacak olan salon fuar süresince ziyaret edilebilir.

Fuarın Yabancı Yazar Konukları

28. İstanbul Kitap Fuarı yurt dışından çok sayıda yazar, şair, eleştirmen ve çevirmeni ağırlamaya hazırlanıyor. İstanbul Kitap Fuarı’nın yurt dışından söyleşi ve imza günlerine katılmak üzere 51 yazar konuğu var.

Türkiye’de uzun zaman çok satanlar listesinde yer alan kitapların yazarı Adam Fawer bir söyleşi ve ardından imza saatiyle Türkiye’den okurlarıyla ilk kez 31 Ekim Cumartesi günü fuarda bir araya gelecek.

Türkçe’de özellikle harem ve padişah eşleri üzerine yazdığı romanıyla tanınan Amerikalı yazar Ann Chamberlin 7 Kasım 2009 Cumartesi günü okurlarıyla söyleşide bulunacak. Fuar’ın Amerikalı bir diğer konuğu ise yazar-senarist Richard Price. Senarist Richard Price da 7 Kasım 2009 Cumartesi günü bir panelde konuşmacı olarak yer alacak.

Mısır’da kadın hareketiyle ilgili önemli çalışmalar yapan ve muhalif kişiliğiyle tanınan Naw-al El Saadawi 1 Kasım 2009 Pazar günü fuarda olacak.

Fuar’ın bir diğer konuğu ise David Gibbins’tir. Gibbins 31 Ekim Cumartesi 2009 tarihinde imza günüyle okurlarıyla buluşacaktır.

Fransa’da yaşayan yazar Olivier Rolin gelmesi netleşen diğer isimler arasında. Yazar, açılış günü olan 31 Ekim 2009 cumartesi günü fuarda Türkiye’den okurlarıyla söyleşme fırsatı bulacak.

Türkiye üzerine yaptığı araştırmalar ve haberleriyle tanınan gazeteci-yazar Marc Semo ise Fransız Kültür Merkezi’nin davetlisi olarak 31 Ekim 2009 Cumartesi günü kitap fuarında Ahmet İnsel ile birlikte panele katılacak. Fransa’dan fuara katılan diğer konuklar arasında şair Michel Cassir ve Gérard Augustin de bulunuyor. Türkiye’den şairlerle bir araya gelecek olan Fransız şairler kendi şiirlerini okuyacakları bir dinletiye katılacaklar.   

Fuar’ın gelmesi netleşen diğer bir konuğu ise Türkiye’de daha çok Latin Amerika üzerine incelemeleriyle tanınan yazar Richard Gott. Uzun yıllar bulunduğu Küba ve Latin Amerika’da araştırmalar yapan Richard Gott 1 Kasım 2009 Pazar günü fuarda okurlarıyla buluşacak.

Türkçe’de Avrupa tarihi üzerine yazdığı araştırmalarıyla tanınan Hollanda’lı yazar Geert Mark ise 1 Kasım 2009 Pazar günü fuarda okurlarıyla bir araya gelecek.

Kübalı yazar-şair- kadın aktivist Nancy Morejon, Küba’dan davetli olarak geleceği fuarda Afrika ve İspanyol kültürlerinin Küba kimliğine etkileri üzerine söyleşiye katılacak.

Romanya Kültür Bakanlığı’nın davetlisi olarak İstanbul Kitap Fuarı’na katılan yazarlar Gabriella Chifu ve Dan Cristea Modern Romanya Edebiyatı üzerine düzenlenen panelde konuşmacı olarak yer alacak.

Bu sene ana teması “Kültürlerarası Diyalogda Çeviri” olarak belirlenen kitap fuarına çok sayıda çevirmen de katılıyor. Bunlar arasında Avrupa Çevirmenler Birlikleri Federasyonu Başkanı Martin de Haan,  Maureen Freely, Hanneke van der Heijden, Ingrid Iren ve Rafael Carpintero bulunuyor.

Ayrıca Tanpınar Festivali kapsamında Türkiye’de bulunan Carme Riera, Cristina Fernandez Cubas, Bernardo Atxaga, Valter Hugo Mae, Ingo Schulze,  Olga Tokarczuk, Jessica Lutz, Owen Mathews, Frank Westerman, Alek Popov, Norman Manea ve Dan Lungu fuarın diğer konukları arasında.

Fuar’ın İtalya’dan gelen konuğu ise Türkiye’de Atatürk üzerine yazığı kitabıyla tanınan Fabio L. Grassi’dir. Fuara Rusya’dan katılacak olan Dina Rubina ise açılış günü Çeviri Merkezi’nde düzenlenecek etkinlikte konuşmacı olarak yer alacak.

Fuarın 31 Ekim 2009 Cumartesi günü yapılacak açılış törenine Uluslararası Yayıncılar Birliği (IPA) Başkanı Herman P. Sprujit de katılıyor. Sprujit törenin ardından uluslar arası kitap fuarları ve yayıncılık sektörü üzerine bir panelde konuşmacı olarak yer alacaktır.

Word Express Edebiyat Okuması Yolculuğu’nun son ayağı ise İstanbul’da yapılıyor. Genç 20 yazar ve şairden oluşan proje kapsamında Adisa Basic (Saraybosna), Netalie Braun (İsrail), Christos Chryssopoulos (Yunanistan), Aleksandra Dimitrova (Makedonya), Milan Dobricic (Sırbistan), Adela Greceanu (Romanya), Anahit Hayrapetyan (Ermenistan), Uri Hollander (İsrail), Ivan Hriston (Bulgaristan), Katerina Illiopoulov (Yunanistan), Igor Isakovkski (Makedonya), Cladiu Komartin (Romanya), Mirt Komel (Slovenya), Owen Mortell (Galler), Roman Mundair (İskoçya), Makro Pogacar (Hırvatistan), Mina Simic (Hırvatistan) ve Ognjen Spahic (Sırbistan) 3 Kasım 2009 Salı günü fuarda okuma etkinliği yapacak.

Fuar’ın Sergileri

28. İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı Cevat Çapan’ın yaşamından fotoğraflardan oluşan “Uzaktan Yakına Cevat Çapan” sergisi üst kat ana fuayede fuar süresince gezilebilir. 

Fuar’ın bir diğer önemli sergisi ise “Kültür Yaşamında Öncü Bir Girişimci: Mustafa Kemal Ağaoğlu” sergisidir. Ağaoğlu Yayınevi’nin, Yazarlar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi YAZKO’nun kurucusu ve başkanı, Bilim, Kültür, Sanat Kurumu BİLSAK’ın kurucusu ve yöneticisi Mustafa Kemal Ağaoğlu ölümünün 10. yılında İstanbul Kitap Fuarı’nda bir sergi ve panelle anılacak.

Fuar’da 6 no’lu salonda küratörlüğünü Jülide Bigat’ın yaptığı fotoğraf sanatçıları Uğur Ataç, Muhsin Akgün ve Adil Gültekin’in objektifinden Modalıların fotoğrafları “Modanın Yüzü” sergisi düzenlenecektir. Bu salonda gerçekleştirilen bir diğer sergi ise Avrupa 2010 Kültür Başkenti Ajansı’nın düzenleyeceği Geleneksel Türk Kitap Sanatları’ndan oluşan “Bugünün Ustaları 2009” sergisidir.

Fuarda ayrıca Rahmi M. Koç Müzesi “Yalvaç Ural Teneke Oyuncaklar” sergisi de 6 no’lu salonda ziyaret edilebilir.

Bu yıl İstanbul Kitap Fuarı’nın Onur Yazarı değerli şair, tiyatro eleştirmeni ve çevirmen Cevat Çapan olurken ana teması  “Kültürlerarası Diyalogda Çeviri” olarak belirlenmiştir. Öğrenci, öğretmen ve emeklilere girişin ücretsiz olduğu fuar giriş ücreti 5 tl’dir. 28. İstanbul Kitap Fuarı, ARTİST 2009 – 19. İstanbul Sanat Fuarı ile eş zamanlı gerçekleştirilmektedir.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

Plak, değişen teknolojiyle yokolmaya yüz tutmuşken, müzisyenler ve nostaljik müzikseverler bu formatı yaşatmaya çalışıyorlar.
Günümüzde mp3 formatının yayılmasıyla, albümlerin internette yayınlanması gündemdeyken, teoman albümlerini plak ( lp ) formatıyla yayınlıyor.
Çok kısıtlı üretimi yapılacak olan bu albümler, numaralı olacak ve bir daha basılmayacak.
Plakseverler ve koleksiyonerler için yapılan bu çalışma, teoman’ın “teoman”, “en güzel hikayem”, “renkli rüyalar oteli”, “söz-müzik teoman” albümleri  ile başlayacak ve diğer albümleriyle devam edecek.
Şubat ayında çıkacak yeni stüdyo albümü “insanlık halleri” de plak olarak – yine sınırlı sayıda – basılacak.

Teoman’ın 3 yıllık aradan sonra ”İnsanlık Halleri” adlı albümü müzik severlerle buluşucak.Çoğu şarkı söz ve müzikleri kendisine ait olan albümde 2 tanede sürpriz isim bizlerle.Teoman’ın şair Ahmet Erhan’ın ”Sevişirdik Bazen”şiirine,Elif Şafak’ın da  ”Uçurtmalar” adlı şarkısına müzik yaptı.

Beş ayrı aranjörle çalışan sanatçı albümünü 9 aylık bir süreçte gerçekleştirdi.Alper Erinç ve Sarp Özdemiroğlu”nun düzenlemelerde yoğun olarak çalıştığı bu albüm 11 şarkıdan oluşuyor.

Benzer Yazılar

• Jackson’un Ölümündeki Sır Perdesi
• Yalnız kadınlar için:NATHALIE CARDONE

D

Benzer Yazılar

• Tipleme Virtüözü: Demet Akbağ
• Nasreddin Hoca Ödülleri
• Karagöz’ün tasvirleri sergilenecek

Bu kitap, batıdan ve İslam dünyasından tanınmış birçok entellektüelin “İslam ve sekülerizm” üzerine yazılarını ihtiva etmektedir. Ortadoğu’daki modernleşme olgusunu yakından tanımamıza imkan tanıyan kitap, bölgenin yeni yüzyılda yaşayacağı değişimlerin de ipuçlarını vermektedir. 

21. Yüzyılda İslam ve sekülerizm,

Arap sekülerizminin kökenleri,

Sekülerizmin sınırları,

Gerileyen sekülerizm,

Sekülerizm içkinlik ve yapıbozumu,

Kutsallıktan uzaklaşan sekülerizm, siyaset rasyonalitesi ve rasyonalitenin siyaseti

gibi başlıklar altından irdelenen konular, okuyucuya seküler dünyanın epistemolojisi ve ontolojisi hakkında geniş ufuklar açmaktadır.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

Yazarın anlatımıyla özetlersek kitap yedi denemeden oluşmuştur. Denemelerin dördünde hem sözcükler hem de imgeler, üçünde yalnız imgeler kullanılmıştır. Yalnız resimlerden oluşan bu denemeler, yazılı denemeler gibi seyirci-okurun kafasında soru uyandırmak amacıyla hazırlanmıştır. Resimli denemelerde yayınlanan imgeler üzerine bazen hiçbir bilgi verilmemiştir. Yazara göre bu tür bilgiler dikkati, anlatılmak istenen şeyden başka yere kaydırabilir. Bu denemelerde konunun belli yanları dışında başka hiçbir şey üzerinde durulmamıştır. Yalnızca konunun çağdaş tarihsel bilinçlenmeyle aydınlığa çıkan yanları üzerinde durulmuştur. Amaç bir sorular süreci başlatmak olmuştur.

Yazarın amaçladığı bu süreç benim için ilk tümceyle başlıyor:

“Görme konuşmadan önce gelmiştir. Çocuk konuşmaya başlamadan önce bakıp tanımayı öğrenir.”

Görmenin konuşmadan önce geldiği kabul edilebilir bir olgudur. Ancak üzerinde düşünülmesi gereken bir olgudur bu. Ana rahmindeki son üç ayında, belirgin sesleri duyabilen ve tepki verebilen bebeklerin herhangi bir şeyi gördükleri ve bu görüntüyle sesleri bağdaştırdıkları söylenemez. Onlar için içinde yüzdükleri karanlıkta sadece duyabildikleri o sesler vardır. Dil gelişiminin de bu dönemde başladığı kabul ediliyor. Bebekler daha dünyaya gelmeden ana dillerinin seslerine, vurgularına ve hatta kurallarına tanışıklık geliştiriyorlar. Dil öncesi gelişimin ilk evresi, ağlamadır. Ağlama, bebeğin dış dünyayla kurduğu ilk iletişim ve kendini ifade etme biçimidir. Duymaya ve sese dayanır.

Duyma, görmeden önce gelir ve konuşmayı doğurur. Gördüğümüz her şeyin, bir sözcük olarak karşılığı vardır. Bu sözcükler her dilde ayrı bir ses sıralaması içerse de sonuçta baktığımız objeyi, görmemizi sağlayan araçlardır. Toprağa dikili duran, kalın “kahverengi” gövdesi, dalları ve “yeşil” yaprakları olan bir objeye baktığımızda “ağaç” görürüz.

Yazara göre, sözcüklerden önce gelen ve sözcüklerle tam olarak anlatılamayan görme, uyarıcılara karşı mekanik bir tepkide bulunup bulunmama sorunu değildir, yalnızca baktığımız şeyleri “görme”dir ve bu da bir seçme edimidir. Ayrıca yine yazara göre, düşündüklerimiz ve inandıklarımız, nesneleri görüşümüzü etkiler. Baktığımız şeyleri görmemizin ya da ne gördüğümüzü algılamamızın temelinde, bence “dil” çok önemli bir yapı taşıdır.

Görüşün iki yanlılığının, konuşmanın iki yanlılığından daha baskın olduğunu savlayan yazar: “sizin her şeyi nasıl gördüğünüzü benzetmeyle ya da doğrudan açıklama çabanızla, onun her şeyi nasıl gördüğünü anlama çabanızdır” derken, karşılıklı konuşmanın, bu görme-görülme işlemini dile getirme çabası olduğunu örnekliyor. Bu tanımlamaya katılmakla birlikte, yine de özellikle bebeklikten başlayarak çocuklara, neyi nasıl göreceklerini, doğrudan veya dolaylı yollarla anlatırken yaptığımız baskın ve tek yanlı bombardımanı gözden kaçırmamamız gerektiğini düşünüyorum.

Yazara göre “imge” yeniden üretilmiş bir görünümdür ve her imgede bir görme biçimi yatar. Ancak bizim bir imgeyi algılayışımız ya da değerlendirişimiz aynı zamanda görme biçimimize de bağlıdır. İmgeyi yaratan kendi görme biçimiyle o imgeyi yaratır ve biz de o imgeye kendi görme biçimimizle bakarız. Perspektif geleneğiyle yaratılan imgelerde, her şey bakan kişinin görüş açısına göre düzenlenir ve bakan kişiye dünyanın merkezi olduğu hissini uyandırır. Fotoğraf makinesinin bulunması, aslında böyle bir merkez olmadığını ortaya çıkarır ve insanın görüşünü değiştirir. Resme yansıyan bu görüş, İzlenimciler ve Kübistler tarafından uygulanır.

Fotoğraf makinesinin bir başka getirisi, bir zamanlar tek olan imgeleri çoğaltması ve bunun sonucu olarak resmin anlamını değiştirmesi hatta bu anlamı çoğaltması olur. Kitapta verilen örnek bu anlam çoğalmasını çok güzel açıklıyor. Bir resmin, televizyon camında görülmesiyle resmin, girdiği değişik ortamların anlamına kendi anlamını katması ve bulunduğu her ortamda farklı algılanabilir olması, resmin anlamını çoğaltmıştır. Ancak yine de asıl imgenin tekliği değişmez bir olgudur sadece bu “tek”liğin anlamı değişmiştir. Artık insanları etkileyen şey resimdeki imgenin gösterdikleri değil, ne olduğudur. Bu “ne olduğu” sorusu bir değerlendirme, bir tür tartıya vurma içerir ve yazarın bu konudaki görüşleri çarpıcıdır. Yazara göre, asıl imgenin tek olması onu değeri az bulunurluğuna bağlı bir obje haline getirir. Sanat objesi “sanat yapıtı” olur ve tümüyle yapay bir dinsellik havasına sarılır. Kutsal kalıtlarmış gibi tartışılır ve bizlere de öyle sunulur. Bu sunuş, imgenin taşıdığı anlamı gölgeler ve resmin etkileyici, gizemli oluşu, satış değerinden kaynaklanır. Bu gizem ve kutsallık yüklemesi, resme, fotoğraf makinesinin bulunmasıyla yitirdiğini kazandırmış, onu yeniden eşsiz kılmıştır.

Yazar bence kitabında yer yer çok katı bir yaklaşımla açıkladığı bu görüşünü “duvara asılan bir yeniden canlandırma, özgün resimle karşılaştırılamaz” diyerek yumuşatır. Çünkü özgün resimde sessizlik ve dinginlik asıl malzemenin, boyanın içine sinmiştir. Yazar birinci denemeyi, görsel sanatların her zaman belli bir koruyucu kabuk içinde var oldukları saptamasını yaparak bitiriyor. Önceleri kutsal olan bu kabuk, daha sonra toplumsal bir koruyuculuğa dönüşüyor ve günümüzde yeniden canlandırma araçlarıyla, görsel sanatlar artık kabuklarından kurtuluyorlar. Yaşama karışıyorlar ve kendi başlarına hiç bir etkileyici güçleri kalmıyor. Giden bu gücün yerine, artık bir imgeler dili oluşuyor. Önemli olan da bu dili kimin ne amaçla kullanacağı oluyor.

Kitabın en çarpıcı bölümlerinden biri yazarın Avrupa yağlıboya resminde kadın motifini irdelediği üçüncü denemesi. Yazar resimlerde kadının sadece seyirlik objeler olarak görülüp değerlendirildiğini ve bu yapılırken de geçerli olan ölçü ve töreler olduğunu savlıyor. Çıplaklık ve nü tanımlamaları yaparken, çıplak olmak insanın kendisi olmasıdır diyor ve başkalarına çıplak görünmenin ise, nü olduğunu anlatıyor. Yazara göre, çıplak vücudun nü olabilmesi için bir nesne olarak görülmesi gerekiyor. Nü olmak bir tür giyinikliktir ve seyredilmek üzere ortaya konmuştur. Resimlerde asıl kahramanın görülmediğini, bu kişinin erkek olarak kabul edilip, resmi seyredenler olduğu savlanıyor. Bazı resimlerde görülen erkek motiflerini ise, kadının ilgisinin o erkeğin üzerinde olmadığını, aksine kadının tüm dikkatinin resmin önündeki erkeğe odaklandığını söyleyerek açıklıyor.

Avrupa resim geleneğinde bütün bunların dışında kalan nüler olduğunu kabul ediyor, ancak onlara aslında nü bile denemeyeceğini çünkü onların, bu sanat biçiminin kurallarını yıktıklarını belirtiyor. Ressamın kadını kişisel olarak görüşünün çok güçlü olduğunu ve seyirciye yer bırakılmadığını açıklayarak bu görüşünü destekliyor. Ayrıca, böyle bir bakış açısının kadını nüleştirmediğini, seyredilmek üzere yapıldığı izlenimi uyandırmadığını ve bu tür resimlerin de sayıca az olduklarını söylüyor.

Avrupa resim sanatındaki bu yorumlayışın etkilerinin, günümüz kadınının bilincine şekil verdiğini, nü sanatında ressamların ve resmi satın alanların erkek olmasının da bu şekillenmenin temeli olduğunu savlıyor. Kadınları görme biçiminin günümüzde de değişmediğini, bunun nedeninin, kadındaki farklılıklardan kaynaklanmadığını, aslında yine seyircinin erkek olarak görülüp kabul edilmesinden geçtiğini anlatıyor.

Yazarın Avrupa nü resmine bakarken ne “gördüğü”, onun “düşünce ve inandıkları”ndan yola çıkarak şekilleniyor bence. Bu denemenin başında, erkek ve kadın hakkında getirdiği tanımlamalar, yazarın düşünce ve inançları konusunda oldukça kesin bir fikir veriyor.

Yazara göre bir erkeğin varlığı sizin için yapabileceklerini gösteriyor. Bunun tersine bir kadının varlığıysa, onun kendine karşı olan tutumunu gösteriyor. Kadın olarak doğmak, erkeklerin mülkiyetinde olan özel, çevrelenmiş bir yerde doğmak oluyor ve bu nedenden kadınlar hiç durmadan kendilerini seyretmek zorunda kalıyorlar. Kendi imgeleri ile dolaşmaya başlayan kadınlar, içlerinde gelişen, gözleyen ve gözlenen kişiliklere sahip oluyorlar ve kimliklerini oluşturan bu kişilikleri, birbirinden ayrı iki öğe olarak görüyorlar. Sonuç olarak yazara göre erkekler davrandıkları gibi kadınlarsa göründükleri gibidirler. Erkekler kadınları seyrederler kadınlarsa seyredilişlerini seyrederler.

Yazarın erkek ve kadına bakışı böyle olunca da nülere baktığında ne “gördüğü” bence normal çıkarımlar oluyor. Ancak bu çıkarımlara katılmakla birlikte, benim eleştirilerim yazarın bu kesin ifadelerle tanımlamaya çalıştığı erkek ve kadın olgusunda düğümleniyor. Erkek ve kadına biçilen roller ve üzerlerine yapıştırılan tanımlar, aslında dinsel bakışın izlerini taşıyor. “Seyredilen” kadına getirilen kısıtlamalar, dinlerin ortak paydalarından
birini oluşturuyor ve her şeye erkeğin gözü ile bakan bir göksel anlayışın, yazarın, erkek ve kadına getirdiği tanımlarla örtüşmesi bende tedirginlik yaratıyor. Denemenin ilk satırlarında açıklanan bu görüşler, yazarın sonraki “görme” anlatılarına alt yapı oluşturuyor ve sanki, kadına bakışı daha farklı olan kişilerin aynı resimlere baktıklarında ne görecekleri es geçiliyor.

Kitabın 5. denemesinin ana fikri her dönemde olduğu gibi, 1500 ile 1900 yılları arasında da sanatın yine yönetici sınıfların ülküsüne hizmet ettiğidir. Anamalın toplumsal ilişkilerde yaptığı etkiyi, yağlıboya resim görüntülerde yapmıştır. Bunun bir başka görsel sanatla yapılamayacağını belirten yazar, yağlıboya resmin görsel sırrını açıklarken, bu resim türünün gerçek objeleri elimizle dokunabilecekmişiz gibi bize yansıttığını anlatıyor. Yağlıboya tekniğinde var olan fark, objelerin nesnel özelliklerini neredeyse aslından ayırt edilemeyecek bir görünümle yakalayabilmesidir. Böylelikle, çoğu zaman oldukları gibi gösterilen objeler, sonuçta satın alınabilir objelerdir ve bir objeyi satın almakla, o objenin görünümünü satın almak arasında önemli bir fark yoktur.

Yazarın, Levi Strauss’tan yaptığı alıntıya katılıyorum. İnsanların sahip olmayı istedikleri şeylerin, görünümlerine duydukları ilgi anlaşılabilir bir duygu. Ayrıca yine o dönemin insanlarının, malları, mülkleri ve kendilerini resmettirip, duvarlarına asmaları, geleceğe belge bırakmak istemeleri de anlaşılabilir. Sonuçta bugünün insanları da fotoğraf makineleri ile ya da el kameraları ile aynı işi yapıyorlar ve aile albümleri de duvardaki resimlerle aynı işleve sahip. Değişen sadece zaman ve zamanın getirdiği teknik yaklaşım. İnsanlar kendilerini nasıl ve neleriyle ifade etmek istiyorlarsa, her dönemde bunun bir yolunu bulmuşlardır. Bence eğer ortada bir ifade suçu varsa bunun suçlusu ne bunalıma giren sanatçı, ne dönem özellikleri ne de sistemlerdir. Suçlu, her dönemde ifade sorunları yaşayan insanın kendisidir.

Yazarın, Avrupa yağlıboya resmini sorgularken yaptığı çıkarımlar, aslında gelmiş geçmiş tüm sanat dallarına uygulanabilir. O zaman da tüm bu sanatların hep bir art niyet güttüğü ya da farkında olmadan kötü bir şeylere alet olduğu anlaşılır. İlkel çağlardan beri var olan sanat, insanlığın en önemli kazanımıdır. Sadece var olması bile yeterlidir ve sanat eleştirilerinin, özellikle resimde estetik kaygılarla yapılması bence daha inceliklidir. Baskı rejimlerinin sanatçılarına dikte edilmek istenen bir görüşün propaganda aracı olma önerileri kadar olmasa da bu kitabın yaklaşımı da bildirimcidir.

Son denemede yer alan reklam konusundaki görüşler, altına imza atılabilecek türdendir. Tek bir şey dışında: Reklamı, Rönesans sonrası, Avrupa görsel sanatının can çekişmesi olarak görmek.

Kitabın başından beri açıklanan tüm görme biçimlerini, reklamda birebir bulmama hatta sanat ürünlerinin kullanımını üzerimizde denenen sinsice bir oyun olarak kabul etmeme rağmen, bunun faturasının resim sanatına kesilmesine karşı çıkıyorum ve diyorum ki bu kitap, son denemeden başlanarak okunursa görülecektir ki ancak bir reklamcıdan beklenebilecek pragmatist bir bakışla yazılmıştır. Reklamcı gözüyle Avrupa resim sanatına bakılmış ve “görme biçimleri” oluşmuştur.

Ayşegül Engin/Düşle Edebiyat Dergisi

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı

Festivalin açılışına katılan DTP temsilcisi Nazmi Gür gazetecilere yaptığı açıklamada, sinemanın en güçlü anlatım araçlarından biri olduğunu belirterek New York’ta bu festivalin ilk kez yapılmasının çok önemli olduğunu, festivalin organizyon ve katılım açısından son derece başarılı olduğunu söyledi.

Film Festivalinin mesajının barışçıl olduğunu belirten Gür “Kürtlerin kendilerini sanatla, kültürle, müzikleriyle anlatmaları, silahla anlatmalarından çok daha iyi, çok daha başarılı olur diye düşünüyorum” diye konuştu.

Benzer Yazılar

• Benzer yazı bulunamadı